ข้าว

ไม่ต้องพูดถึงว่าใครบ้างไม่กินข้าว เราคนไทยทุกคนกินข้าว และเราจะหยุดกินข้าวไม่ได้ นอกจากว่าเราจะไม่หายใจเสียอย่างเดียว ข้าวคืออาหารหลัก กับข้าวเป็นอาหารรอง คุณเชื่อหรือไม่ ยกตัวอย่าง คุณกินปลากระป๋อง อย่างเดียวโดยไม่มีข้าว บ้างหรือไม่ อันนี้ต้องตอบก่อนนะ ผมเองตอบว่าไม่เคย เพื่อนๆผมก็ตอบว่าไม่เคย ยังไงยังไงก็ต้องมีข้าวด้วย หรือ ถ้าอดจริงๆก็น้ำปลาราดข้าว ข้าวร้อนๆนะ อร่อยอย่าบอกใครเชียว พูดมากก็มากความเอาเป็นว่าคุยเรื่องข้าว คุยทำไมเรื่องข้าว รู้รู้กันอยู่ข้าวก็มีไว้กิน ไม่ได้ปลูกเองก็ไปซื้อเขามากิน กินเสร็จก็อิ่ม หิวก็หุงใหม่ กินใหม่ แล้วมันจะมีอะไร เอาละเข้าเรื่องดีกว่า ข้าวคำเดียวมันเป็นทุกข์ ที่นำเรื่องข้าวมาเขียนนี้คือ ว่าเวลาเรากินข้าวคำเดียวนี้นะมันเป็นทุกข์ แล้วมันทุกข์ตรงไหน ทุกข์อย่างไร ก็กว่าที่จะได้ข้าวมาต้องทำอย่างไรบ้าง ต้องปลูก หาพันธ์ ไถ พรวน ดูแล ใส่ปุ๋ย เก็บเกี่ยว สีข้าว หุงข้าว ตักข้าว ช้อนกินข้าว ใส่เข้าปาก ถามว่ามันทุกข์หรือไม่ ถ้าบางคนบอกว่าไม่ทุกข์ ไม่ได้ทำเองไปซื้อเขามาหุงกิน แล้วถามว่าเอาอะไรไปซื้อข้าวเขามา ทุกคนจะตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า เงิน แล้วเงินที่ได้มามันได้มาด้วยความสุขหรือความทุกข์ บางคนบอกว่าสุขหาจากห้องแอร์ไม่เหนื่อยแล้วถามต่อไปว่านั่งห้องแอร์ มันไม่ปวดเอวปวดหลังบ้างหรือ สรุปความคือคิดเองกับสิ่งที่นำเสนอ และท่านจะรู้ว่ามันทุกข์ มันไม่มีอะไรสุขเลย หรือมันสุขแต่มันก็กลับมาทุกข์อีกมันจะสุขตลอดไปนั้นหามิได้ ลองนั่งไตร่ตรองดู แล้วท่านจะรู้ว่าบางสิ่งบางอย่างหากเราไม่คิด เราก็จะไม่เห็นความจริง ผมเขียนเรื่องข้าวเพื่อเตือนสติของทุกท่านที่ได้อ่านและจงอย่างประมาทกับชีวิต สรุปความอีกครั้งคือ ต่างคนรู้ ต่างคนต่างมีความคิดเห็น แต่ปัญญาที่เกิด มันจะเห็นเหมือนกัน ลองดูซิ สวัสดี