ทุกบ้านคงน่าจะมีทีวีดูกัน ทีวีก็เป็นทีวีสี ทีวีขาวดำเหมือนแต่ก่อนคงไม่มีกันแล้วนะ หรือว่ามี เอาเป็นว่าไม่รู้ดีกว่า แต่เราเคยเห็นเคยรู้เคยคิดบ้างหรือไม่ว่าเราได้ทีวีมาดูต้องเหน็ดเหนื่อยขนาดไหน ยังไงล่ะนี้ เหน็ดเหนื่อย ก็ทีวีไว้ดู หนักก็ไม่กี่กิโลยกมาวางแล้วก็ดู ติดจานดาวเทียมชัดล้านเปอร์เซ็นต์ จะพูดทำไม ไม่ได้ทำไมหรอกแค่อยากคิด คิดเล่นๆว่า ก่อนที่จะไปซื้อทีวี เอาเงินมาจากไหน ถ้าตอบแล้วว่าเอาเงินมาจากไหนก็ถามต่อไปว่าได้มาอย่างไร แล้วเมื่อได้เงินมาตอนไปซื้อทีวีไปซื้อที่ไหน เดินไป ขี่มอเตอร์ไซค์ หรือขับรถยนต์ไป แล้วนำมาอย่างไร ติดตั้งเป็นหรือไม่ ชัดหรือเปล่า ชัดไม่เป็นไร ไม่ชัดทำอย่างไร ที่กล่าวมาผมว่าเหนื่อยนะ หรือใครมาไม่ใช่ จริงเหนื่อย ปลอมไม่เหนื่อย อะไรจริง อะไรปลอมอีกล่ะ วุ่นวายจริงๆ ก็ของจริงเหนื่อย ของปลอมไม่เหนื่อย อันนี้ไม่เป็นไร จะจริงจะปลอม นี้ไม่รู้ดีกว่ารู้ก็ไม่บอก ทีนี้เมื่อได้ทีวีมาก็ย่อมจะเปิดช่องนั้นช่องนี้ ช่องไหนชอบดูช่องไหนไม่ชอบก็ไม่ดู ถ้าไม่มีช่องชอบก็ทนดู นี้ผมคนอื่นไม่รู้ ดูไปดูมาก็เหนื่อยอีก ดูอย่างไรละเหนื่อย ดูทีวีเป็นบันเทิง มันจะต้องไม่เหนื่อยซิถึงจะถูก แต่ของผมจะนั่งดูก็เหนื่อย นอนดูก็เหนื่อย ยืนดูไม่ต้องพูดถึง พอตอนละครถ้าเรื่องไหนไม่ถูกอารมณ์ละก็ เหนื่อยใจแทบขาดเพราะไม่ชอบขี้หน้านางอิจฉา นางเอกน่ารักจะตาย ซึ่งสุดก็ตอนจบนี้แหละ แอปปี้สุดสุด แต่พอเปิดทีวี เหนื่อยแทบขาดใจเลย ที่กล่าวมาก็เรื่อยเปื่อยแต่นั้นแหละเหนื่อยนั้นแหละของปลอม มันไม่จริง เอาละยอมก็ได้เป็นของปลอม แล้วของจริงคืออะไรละ ถ้ายอมอย่างนี้ก็จะตอบว่า ของจริงก็คือ ปัจจุบันคืออะไรที่เขานิยมเขาทำกันเราก็ทำเหมือนเขา เขาดูทีวี เราก็ดูทีวี เขามีทีวีสีเราก็ไปซื้อทีวีสี เขาซื้อจานดาวเทียมเราก็ไปซื้อจานดาวเทียม แต่ที่จริงก็คือ อย่าไปยึดติดกับมัน อย่าไปทุกข์กับมัน เพราะสิ่งที่กล่าวมาแล้วมันเหนื่อย มันทุกข์ มันของปลอม มันไม่จริง ลองคิดดูซิ ถ้าไม่คิดก็ไม่รู้หรอกว่าเหนื่อย เมื่อคิดแล้วเห็นแล้วว่าเหนื่อยก็จะรู้ว่าเราทุกข์ เมื่อคิดแล้วเห็นแล้วว่าทุกข์ ก็จะยอมรับมันและจะไม่ยึดติด เมื่อไม่ยึดติดก็ทุกข์น้อย เมื่อทุกข์น้อย เราจริงๆก็สุข พยายามคิดเข้าไว้ แค่เตือนให้คิดจะผิดจะถูก ก็ไม่รู้ซิ สวัสดี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น