เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม

เครื่องนุ่งห่ม หรือพูดง่ายๆว่าเสื้อผ้า คนเรายุคนี้ต้องใส่เสื้อผ้า เสื้อผ้าที่ใส่ต้องเป็น bandname หรือเสื้อผ้าทั่วไป คนมีปัญญาย่อมเลือกหาซื้อได้ถูกต้อง คนปัญญาน้อยก็ทุกข์หนัก คนปัญญามากก็ทุกข์น้อย แล้วมันเกี่ยวอะไรกับปัญญาละ ปัญญาแปลว่าตัวรู้ ถ้าคนเราเกิดมาไม่รู้ก็บ้า แต่ให้ตัวรู้หรือปัญญานี้แหละจะมากหรือน้อยก็ของแต่ละคน แต่ว่าแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน ชนชั้นต่างกัน ฐานะต่างกัน แต่ปัญญาตัวรู้นี้แหละ สามารถบังคับได้ หรือพูดง่ายๆว่าเราบัญชามันได้ สั่งการมันได้ มีมาเท่ากัน ไม่ว่าชนชั้นใด ได้ได้เปรียบเสียเปรียบก็ไม่ต่างกันมากนัก ทำไม่ถึงพูดอย่างนี้ คนเราเสียค่าใช้จ่ายกับเสื้อผ้าปีหนึ่งมากมายเหลือเกิน บางคนเกินความจำเป็น บางคนเปลี่ยนบ่อยมาก บางคนซื้อแพงมาก อันนี้ไม่ว่ากัน ใครมีเงินซื้อก็ซื้อไป คนไม่มีเงินซื้อก็ไม่ต้องใส่ แต่ว่าถ้าคิดว่าเราทุกข์หรือเปล่า กว่าเราจะได้เงินมาซื้อเสื้อผ้าใส่มันสุขหรือมันทุกข์ บางคนบอกว่าไม่ทุกข์ขอพ่อแม่ พ่อแม่หาเงินมาได้อย่างไร บางคนบอกว่าเงินมรดก ถามว่าปู่่ย่าตายายที่หาไว้ให้มันทุกข์หรือเปล่าละ เมื่อเรามีปัญญารู้ว่ายังไงที่เราใส่เราต้องหาซื้อมา เมื่อหาซื้อมาจะได้มาจากไหนก็ตามมันทุกข์ เมื่อรู้ได้เช่นนี้เราก็จะเลือกซื้อเสื้อผ้าได้ถูกต้อง เมื่อเลือกได้ถูกต้องเราก็ทุกข์น้อยลง เงินเหลือเก็บมากขึ้นก็สุข เมื่อสุขก็แบ่งสุขขึ้นไปได้อีก เพราะเรามีปัญญารู้ว่า ยกตัวอย่างมีรองเท้าคู่เดียว ซื้อมาก็ไม่ถูกและไม่แพง แต่เมื่อรู้ก็ใส่ให้มันขาดไปก่อนค่อยหาซื้อมาใหม่ เห็นร้องเท้าของใครใหม่ สวย แพง เราก็รู้ว่าเขาซื้อมาด้วยความทุกข์ เขาจะซื้อด้วยทุกข์หรือมีเงินมากก็เรื่องของเขา แต่ตัวเราเรามีปัญญารู้แล้วว่าเราไม่ทุกข์ ใครจะทุกข์ หรือใครจะสุขก็เรื่องของเขา เราไม่ได้ไปทุกข์ไปสุขกับเขาด้วยสักหน่อย เมื่อคิดได้อย่างนี้เราก็สบายใจเมื่อเราสบายใจเราก็สุข สุขจากตัวเราดีที่สุด เพราะอะไรเพราะสุขนาน แต่ถ้าเพื่อนหรือคนอื่นทำให้เราสุข มันสุขได้ไม่นานหรอก ใช้ปัญญาตัวรู้คิดดูซิ สวัสดี